Goh, ik zit, eindelijk. Aan tafel op de veranda van de Fat Cat, het hostel waar ik al zo`n 2 maanden woon. Wat is het druk… en wat gebeurt er veel! Kampala stampt en dampt en het houdt nooit op. Achter elke hoek ligt een nieuwe kans of een nieuwe uitdaging. Even iets regelen is hier niet mogelijk. Even iets regelen betekent de stad in, zweten op de vele hellingen en in de zinderende hitte de weg vinden in de chaos die constant van richting lijkt te veranderen.

Fietsen in Kampala is anders. Een uitdaging. Het is warm en vochtig. De enorme verkeersproblemen in de stad zorgen voor een verstikkende deken van smog. De wegen zijn slecht. Vol met gaten, potholes en weggeslagen stukken asfalt. Het is uitkijken geblazen. Er zijn gaten waar je als fietser volledig in kan verdwijnen.
De-Fietskoerier-Utrecht-Blog-Kampala_v2

 

Het is stoffig. Een gekke rode stof die echt overal in kruipt. In het regenseizoen regent het elke dag. Kort en hevig, vaak maar een klein half uur per dag. Enorme hoeveelheden roodgekleurd water en modder stromen met grote snelheid van de hellingen naar beneden. De afwatering van Kampala is bij lange na niet in staat om die immense hoeveelheden water weg te voeren. Het riool maakt gebruik van hetzelfde systeem waardoor tijdens een regenbui werkelijk alles overstroomt. Met name de lage gebieden in Kampala hebben zwaar te kampen met dit probleem. Complete stukken weg worden hierdoor tijdens een regenbui weggeslagen.
De-Fietskoerier-Utrecht-Blog-Kampala_v3

 

Het verkeer rijdt langzaam. Het is gewoon te druk. De breedte van de weg wordt maximaal benut. 5 rijen verkeer op een tweebaansweg is normaal. Verkeersregels gelden alleen voor gemotoriseerd verkeer. Soms staan kruispunten uren vast. En toch blijven de Ugandezen vrolijk. Er wordt geroepen en gezwaaid als ik langsfiets. Als fietser ben je beduidend sneller. Ik kan overal langs en doorheen fietsen. In het ergste geval klim ik gewoon met mijn fiets op mijn nek over de vele pick-uptrucks. Een kleine buiging na de klim levert een vrolijk applaus en gejoel op…
De-Fietskoerier-Utrecht-Blog-Kampala_v4

 

De weg vinden is soms lastig. Straatnamen bestaan wel maar worden in de praktijk nergens aangegeven. Huisnummers zijn er niet. In plaats daarvan wordt het kavel aangeven, een plot genoemd. Soms staan er wel tien gebouwen op 1 plot. Vaak worden adressen aangeduid aan de hand van een bekend referentiepunt in dezelfde straat. Het is dus zoeken. Vragen, zoeken en ontdekken. Elke dag de puzzel door het verkeer. Als koerier ben je in Kampala de ultieme ontdekkingsreiziger.” – Joeri